Wielkością charakteryzującą przewodnictwo elektryczne materiału jest przewodność elektryczna właściwa (konduktywność). Wszystkie ciała można podzielić ze względu na duże różnice wartości przewodności elektrycznej na:

  • przewodniki (metale),
  • półprzewodniki,
  • izolatory.

Przewodność elektryczna, odwrotność oporności elektrycznej, dla prądów zmiennych charakteryzowana przez admitancję.

Przewodnik elektryczny – jest to substancja, która dobrze przewodzi prąd elektryczny, a przewodnictwo prądu ma charakter elektronowy. Mają szerokie zastosowanie do wykonywania elementów urządzeń elektrycznych, do najpopularniejszych przewodników należą: woda, grafit, żelazo, stal, aluminium, złoto, miedź, srebro.

Oporność elektryczna – wielkość charakteryzująca reakcję ośrodka na przepływ prądu elektrycznego. Oporność elektryczna R jest wielkością skalarną, związaną (w przypadku prądu stałego) z natężeniem prądu elektrycznego I oraz napięciem U prawem Ohma: R=U/I. Dla przewodnika o stałym polu przekroju S i długości d oporność elektryczna wyraża się wzorem:

R=ρd/S=d/(Sσ)

gdzie ρ – oporność elektryczna właściwa,

σ =1/ρ – przewodność elektryczna

Jednostką oporności elektrycznej jest Ω (om).

« Powrót do słownika